Калісьці мы дзяліліся радасцю,
Зараз кожны абірае свой шлях.
Але ўсё, што было нам патрэбна -
Ўбачыць адказ у вачах.
Дзякуй табе за верасень,
Дзякуй за час у размовах.
¿Як адзíн аднаго не пачулі мы,
Размаўляючы на матчыных мовах?
Мы вольныя рабіць, што захочам,
У цемры чакаючы святла.
Чаму не глядзелі мы ў вочы,
А ў словах шукалі цяпла?
Зараз кожны абірае свой шлях.
Але ўсё, што было нам патрэбна -
Ўбачыць адказ у вачах.
Дзякуй табе за верасень,
Дзякуй за час у размовах.
¿Як адзíн аднаго не пачулі мы,
Размаўляючы на матчыных мовах?
Мы вольныя рабіць, што захочам,
У цемры чакаючы святла.
Чаму не глядзелі мы ў вочы,
А ў словах шукалі цяпла?